2007/Feb/11

ไม่มาอัพนานสุดๆเลย

ช่วงนี้มีความสุข

ธรรมะครองใจ

.............

.............

...........

..........

ว่าจะไปโรงพยาบาลสงฆ์

ยังไม่ว่างเลย

เดี๋ยวจะรีบกลับมาอัพนะ

2006/Jan/04

วันนี้ไปกินข้าวกับเพื่อนคนนึง

มันก็รู้จักเขาดี...ไม่ได้เล่าอะไรมากมายมันก็เข้าใจได้

มันเล่าว่ามันเองกำลัง sick มากๆเรื่องแม่

ฉันกับมันก็เลยนั่งคุยกันถึงเรื่องความ sick

แต่คงด้วยความที่มันเป็นผู้ชาย มันก็เลยบอกว่า

กูคิดแล้วว่า อะไรที่ sick ก็อย่าเอาตัวเราเข้าไปใกล้ เข้าไปอยู่

จริงของมันว่ะ.....คิดให้ง่ายแบบนี้ได้ก็โอเคนะ

ตอนนี้ sick แต่ที่จริง sick มานานแล้ว

แล้วเราจะเอาตัว เอาใจเราไปผูกไว้กับใจดำๆ

ของคนที่เค้าไม่แยแสความเจ็บปวดของเราทำไมกันอยู่ได้

ฉันอาจจะยังอยู่ไม่ได้ที่ไม่มีเขา

แต่ฉันว่ามัน sick กว่ามากๆ

ที่การที่เราจะโทรหาใครสักคน ที่ขึ้นชื่อว่าเป็น คนรัก ของเราแทบทุกครั้ง

แล้วต้องภาวนาในใจ ต้องไหว้ ต้องขอสิ่งที่มองไม่เห็น

ว่าได้โปรดขอให้เขารับสายด้วย

ได้โปรดขอให้เขาพูดด้วยดีๆ

ขอให้เขาอยากคุยกับเรา......

ฉันว่ามันโคตร sick

แล้วทำไมยังทนอยู่มาได้ตั้งนาน

ฉันคนเดิมที่มั่นใจในตัวเอง ไม่แคร์ใคร หายไปไหน

มองในกระจก เจอแต่ผู้หญิงป่วยคนนึง

ที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ที่รักและปรารถนาดีกับคนๆนึงสุดหัวใจ

แต่ต้องร้องไห้ตลอดเวลา..

ร้องทั้งเวลาหลับ ร้องทั้งเวลาตื่น

ทั้งที่ร้องออกมา ทั้งที่ร้องในใจ

ด้วยการกระทำและคำพูดจากใจดำๆของคนที่ขึ้นชื่อว่า "คนดี" ของใครๆ

sick แบบนี้

อีกนานไหม?

2006/Jan/01

สวัสดีปีใหม่ 2549 ค่ะ

ขอให้ชาว Exteen ทุกคนมีความสุข สมหวังทุกประการค่ะ


สัพพะทานัง ธัมมะทานัง ชินาติ

การให้ธรรมเป็นทาน ชนะการให้ทั้งปวง

การให้ธรรมและการให้อภัยเป็นทาน ชื่อว่า ธรรมทานและอภัยทาน

ในพระธรรมบทพระพุทธองค์ทรงแสดงไว้ สพพทานํ ธมมทานํ ชินาติ ธรรมทานชนะการให้ทานอื่นทั้งปวง

อย่างไรจึงเรียกว่า ธรรมทาน ?

ปฏิบัติธรรมเองเพื่อชำระกิเลสออกจากกาย วาจา ใจของตนเอง ตั้งตนอยู่ในคุณความดี เป็นตัวอย่างที่ดีแก่ผู้อื่น เรียกว่าแจกธรรมะ ซึ่งตรงกันข้ามกับผู้ที่ดำเนินชีวิตประจำวันพูดแต่คำพูดไม่ดี ทำแต่กรรมที่ไม่ดี คิดแต่ความคิดที่ไม่ดีมาตลอด ประพฤติปฏิบัติตัวอย่างที่เลวแก่ผู้อื่น ชื่อว่าแจกอธรรม ธรรมทานต้องปฏิบัติเองเพื่อละชั่ว ทำดี ทำใจให้ใส เพื่อชำระกิเลสหยาบ กลาง และละเอียดๆ ยิ่งขึ้นไปถึงวิสุทธิ คือ ความบริสุทธิ์แห่งใจ แล้วจึงจะพบสันติสงบ และจะถึงนิพพานคือความดับกิเลสไม่มีเหลือ จะถึงนิพพานต้องเป็นลำดับจนถึงที่สุดอย่างถาวรนี่เรียกว่าธรรมทาน เบื้องต้นเป็นปฐมคือทำความดี ละชั่ว ทำใจให้ใสเองทั้งหมด และเป็นตัวอย่างที่ดีแก่ผู้อื่น แล้วยังให้การแนะนำสั่งสอนอบรมผู้อื่นให้ประพฤติปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบตามพระธรรม พระวินัย และสนับสนุนอุปการะแก่ความประพฤติปฏิบัติดีปฏิบัติชอบเช่นนั้นของบุคคล หรือคณะบุคคล ผู้ที่กำลังเพียรประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อชำระกิเลสแห่งทุกข์นั้นให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ตรงนี้ก็ยิ่งด้วยธรรมทานไปอีก

สุดยอดของทาน

ความสนับสนุนด้วยทั้งธรรมทานกับด้วยอามิสทานสูงขึ้นไปเพียงใด ย่อมยังผลให้เจริญด้วยบุญบารมี อุปบารมี ปรมัตถบารมีเจริญแก่ตนเร็วขึ้นไปเพียงนั้น ผู้ที่ประกอบอามิสทานเฉยๆ เป็นความดีชั้นต้น ถ้าได้ประกอบธรรมทานอันเป็นคุณความดีชั้นกลางและชั้นสูงเข้าไปด้วย รวมเป็นคุณความดีชั้นที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ถึงที่สุด และยิ่งไปสนับสนุนบุคคลก็ดี คณะบุคคลก็ดีที่ทั้งประพฤติธรรมเองด้วย อบรมสั่งสอนคนอื่นด้วย กว้างขวางเพียงใด หากให้การทำนุบำรุงบุคคลหรือคณะบุคคลเช่นนั้น บุญกุศลที่เกิดขึ้นกับตนย่อมทับทวีทั้งในส่วนที่เป็นคุณความดีของตนเองโดยตรง และในส่วนที่เป็นคุณความดีกับผู้ที่เราอุปการะ คณะบุคคลที่เราอุปการะนั้นได้ประกอบคุณความดียิ่งๆ ขึ้นไป บุญบารมีก็ยิ่งเพิ่มส่วนเป็นอัตราบวกหรืออัตราทวีคูณแก่เราต่อไปตามลำดับ นี่คือธรรมทานด้วยย่อมจัดว่าเป็นเลิศ ถ้าทำนุบำรุงบุคคลและคณะบุคคลก็ดีหรือบุคคลทั่วไปก็ดี หรือผู้ประพฤติธรรม ผู้แนะนำสั่งสอนคนอื่น ณ ที่ใดๆ ก็ตาม ต้องดูไปอีกว่าบุคคลนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นฆราวาส พระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ใดๆ ก็ตามว่าเจตนาความคิดอ่านในความประพฤติปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบที่จะประพฤติปฏิบัติยิ่งๆ ขึ้นไป บริสุทธิ์สมบูรณ์และบริบูรณ์เพียงใด ถ้ายิ่งบริสุทธิ์เราไปทำนุบำรุง ผลก็ยิ่งเกิดแก่เราอย่างบริสุทธิ์ คือไม่มีส่วนเสีย และหากเราต้องเวียนว่ายตายเกิดเราก็จะได้อยู่ในหมู่คนกลุ่มคนที่มีสติปัญญาอันเห็นชอบ นำเราไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองและสันติสุขแต่อย่างเดียว ไม่ประกอบด้วยทุกข์ ไม่ประกอบด้วยโทษ ไม่ประกอบด้วยภยันตรายเพียงนั้น

อย่างไรเรียก อภัยทาน ?

ก็เมื่อบุคคลเจริญธรรมขึ้นด้วยทานกุศล ศีลกุศล และภาวนากุศลเพื่อละชั่ว ทำดี ฝึกอบรมจิตใจให้ผ่องใสและอบรมปัญญาให้บริสุทธิ์ยิ่งขึ้นเพียงใด ความเข้าใจ ความซึ้งใจในบาปบุญคุณโทษก็เจริญมากขึ้น และพรหมวิหารธรรมอันมีเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ก็เจริญขึ้นเป็นบุญบารมี เป็นเมตตาบารมี และ อุเบกขาบารมี อุปบารมี และ ปรมัตถบารมียิ่งขึ้นเพียงนั้น

ความเห็นอกเห็นใจเข้าใจในความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของสัตว์โลกผู้ยังมีจักษุอันมืดบอดด้วยความหลงผิด จึงคิดผิด พูดผิด ทำผิดๆ ในเราก็มีมากขึ้น ความรักปรารถนาให้สัตว์โลกเป็นสุขด้วยเมตตาพรหมวิหารธรรม และความเวทนาสงสารปรารถนาให้สัตว์โลกให้พ้นจากความทุกข์ด้วยกรุณา พรหมวิหารธรรม แม้จะถูกกร้าวร้าว ปรามาส ล่วงเกิน และถูกก่อกรรมทำเข็ญแก่ตนมาแล้วมาก จากทั้งในอดีต ปัจจุบันและอนาคตเพียงใด ย่อมไม่ติดใจโกรธพยาบาทยิ่งขึ้น และสามารถอดทน อดกลั้นต่อความก้าวร้าว ปรามาส ล่วงเกิน ความเบียดเบียนจากสัตว์โลกทั้งหลายผู้ล่วงเกิน และผู้เบียดเบียนโดยรอบทั้งหลายเหล่านั้น ได้มากขึ้นเพียงนั้น จนถึงวางใจเป็นอุเบกขาไม่ยินดี ยินร้ายได้มั่นคง นี้ชื่อว่า อภัยทาน จัดเป็นทานอันเยี่ยมยอดไปอีก

ขอขอบคุณ http://www.dhammakaya.org